Berkhout

Berkhout

Distriport

De inwoners van Berkhout verkeren nog altijd in onzekerheid over het wel of niet doorgaan van Distriport.

Het si eigenlijk schandalig dat de inwoners dus nog steeds speelbal zijn van Project ontwikkelaars, Provincie en onze gemeente.

Terwijl iedereen kan zien dat er totaal geen vraag is naar enige vorm van bedrijfsterrein toch  durft niemand de verantwoordelijkheid aan om er per direct de stekker er uit te halen.

Dit ondanks het feit dat enkele spelers ( de Peyler, Zeeman)  in dit bijna klassieke treurspel door een van de andere spelers (de Provincie)als persona non grata zijn verklaard.

Tot zelfs rechtszaken tussen deze partijen  aan toe.

Maar nog schandaliger is het dat in de rechtszaak tegen Ton Hooijmayers  gebleken is dat er partijen zijn geweest die een actief omkoopbeleid hebben gevoerd en dat we als gemeente het niet durven uit te spreken dat wij met deze bedrijven geen zaken meer willen doen.

Integendeel zelfs, het college lijkt deze bedrijven min of meer te omarmen, terwijl zij wel werkeloos toezag hoe een voor de werkgelegenheid in Koggenland zo belangrijk bedrijf als Mulder Obdam naar haar einde snelde met alle consequenties voor de werkgelegenheid in Koggenland  van dien.

En was het niet juist die werkgelegenheid die als legitimatie voor Distriport moest gelden?

De OK(é) partij zet, als zij na de verkiezingen daar toe in de gelegenheid is,  alles op het vinden van een raadsmeerderheid om eens en voor altijd de stekker uit Distriport te trekken door middel van het opstellen van een nieuw bestemmingsplan.

 

 

 

Raadsleden ook mensen?

Raadsleden zijn ook mensen? Echt ? Zeker weten?

Van u als burger horen we vaak dat u denkt dat alle raadsleden eigenwijze rotzakken zijn  die niets menselijks hebben.

U heeft  deels gelijk, een goed raadslid moet eigenwijs zijn, dat is ook ongetwijfeld de reden dat er zo veel vrouwelijke raadsleden zijn..

Maar dan het punt waardoor het lijkt of  we  niets menselijks hebben, als raadslid wordt je geacht het algemeen belang  voor het belang van een individuele burger te laten gaan.

Dat houdt dus in dat we ons afstandelijk moeten opstellen als u als burger met een probleem komt,  dat veroorzaakt werd  door een  besluit dat wij als Raad in het belang van alle burgers hebben moeten nemen.

Een voorbeeld, de afgelopen maanden heb ik op persoonlijke titel een stel leuke mensen in Hollands Kroon geholpen  in hun strijd tegen een trafo station dat direct naast hun huizen  zou komen.

De collega raadsleden van die gemeente konden niet ingaan op de belangen van die mensen, immers het was een algemeen belang dat er  “ergens” trafostation zou komen.

Maar als, in die gemeente,  ambteloos burger,  kon ik mij bekommeren om de zaak van die paar burgers en voor dat handjevol mensen actie voeren.

http://www.noordhollandsdagblad.nl/stadstreek/schagen/article25263573.ece/Moerbeek-krijgt-trafostation

Overigens is het gelukt dankzij de tomeloze inzet van die mensen zelf, het trafostation komt nu op locatie 4, ver weg van mijn vrienden.

Maar zowel Jacques als ik zondigen meer  dan eens tegen deze ongeschreven regel, de zaak van een individuele burger gaat ons weldegelijk  aan het hart, niet slechts het grote, algemeen belang.

Deze week heeft onze fractie bijvoorbeeld gestreden om het  onrecht wat 6 huurders van Meerzicht door de gemeente  is aangedaan , we deden dat met hart en ziel en hebben er heel wat uurtjes en zweetdruppels in gestopt. Ook geen algemeen maar individueel belang.

Maar de ongeïnteresseerde  houding van het grootste deel van de raad en de opmerkingen die getuigden van een weinig meevoelen met de huurders,   zorgden ervoor dat wij de eerste regel die geldt voor raadsleden als ik de meerderheid van onze collega’s mag geloven:

Raak niet te zeer betrokken bij de zaak die je aankaart,  anders vertaald : wees niet te menselijk…….

niet konden handhaven.

Toen ons voorstel was verworpen reageerden we zelfs een beetje emotioneel,  menselijk dus, we hopen dat u ons dat vergeeft.

En tussen u en mij, dus niet verder vertellen,  afgelopen zaterdag heb ik best wel zitten janken bij Robert ten Brink’s  All You Need is Love.

Zou ik dan toch, ondanks mijn raadslidmaatschap iets menselijks hebben?

Er zijn mensen die zich dat niet in kunnen denken……..

 

Bron: Dichtbij.nl (Maasstricht)

Door Saskia Vlaar.

 

Onderstaand bericht doet mij gruwelen van afschuw, dit mag nooit en te nimmer gebeuren in onze gemeente. Het is echter een gevolg van langdurige bezuinigingen en gebrek aan communitcatie tussen instanties en hulpverleners. Wij moeten er voor waken dat deze uitzettingen niet gaan gebeuren in onze gemeente. De Ok(é) partij wil zich hier hard voor maken. Kent u iemand of een situatie waarbij dit soort problemen spelen stuur dan een bericht via onse website, door het tabje contact aan te klikken.

 

Gezin met drie jonge kinderen op straat gezet na maandenlange huurschuld

REGIO  |   11 januari 2013   |   15  |   Door maarten van laarhoven, dichtbijredacteur

 

 

 

1 / 5
zoom out

 

 

MAASTRICHT – De Maastrichtse  SP-fractie heeft vanmorgen onder grote belangstelling van de pers geprotesteerd tegen de uitzetting van een gezin, bestaande uit twee volwassenen en drie kinderen (2, 5 en 6 jaar) op het Miradorplein in de wijk Nazareth. De reden voor de uitzetting is een huurachterstand, zegt SP-gemeenteraadslid John Gunther, die bij de uitzetting aanwezig was, net als fractievoorzitter Leny Eijssen. De actie trok veel bekijks van buurtbewoners.

Volgen Gunther is de SP-fractie de afgelopen tijd opvallend vaak gealarmeerd wegens huisuitzettingen in Maastricht. Hij zegt dat het zijn partij ‘ondanks enorme inspanningen’ niet gelukt is de uitzettingen te voorkomen. ,,Bij geen enkele betrokken organisatie of instelling is ook maar enige beweging mogelijk gebleken om de ramp die de gezinnen treft te verhelpen”, aldus het raadslid. 
  
Hij vertelde dat het vanmorgen uitgezette gezin sinds negen maanden de huur niet meer heeft kunnen voldoen aan woningcorporatie Woonpunt. De 34-jarige vader van het gezin is vorig jaar zijn baan kwijtgeraakt. Door allerlei oorzaken is de uitkering niet op tijd betaald, waardoor de schulden verder zijn opgelopen. 

Gunther: ,,Als door dit alles ook bij de bewindvoerder geen geld binnenkomt, kan ook hij geen rekeningen betalen, met deze situatie als gevolg. Het gaat om een sociaal zwak gezin, dat niet altijd begrijpt hoe de steeds ingewikkelder wordende samenleving in elkaar zit. Afspraken worden per telefoon gemaakt en soms worden er dingen vergeten. De overheid kan dan wel roepen dat mensen zelf verantwoordelijk zijn voor wat ze doen, maar we moeten accepteren dat er in onze samenleving mensen zijn die het niet zelf kunnen en bij de hand moeten worden genomen.” 

  
Huisuitzettingen zijn voor gezinnen zeer dramatische gebeurtenissen, aldus de SP. 
,,Daarnaast zijn ze zinloos, lossen ze de echte problemen van mensen niet op en kosten de gemeenschap veel geld. Na de huisuitzetting moet opnieuw de hulpverlening in gang gezet worden zodat mensen een dak boven hun hoofd hebben. Een schuldsanering is nodig waardoor schuldeisers een fors gedeelte van de schuld niet terugbetaald krijgen. Opnieuw hebben maatschappelijke organisaties veel werk om de gedupeerden naar een normale woon- en leefsituatie te brengen. De schadelijke gevolgen voor kinderen werken jaren door”, stelt Gunther. Hij doet een klemmend beroep op alle instanties om uitzettingen als deze te voorkomen. 
  
Het SP-protest van vanmorgen heeft niet kunnen voorkomen dat het gezin toch is uitgezet. ,,De betrokken familie verlaat nu de straat”, laat het SP-raadslid om kwart over twaalf vanmiddag telefonisch weten. ,,Op dit moment wordt het huis ontruimd. Een klein gelukje bij dit heel grote ongeluk is dat de familie op het laatste moment onderdak heeft kunnen krijgen bij Impuls, waar ze een paar dagen terechtkunnen. Het Veiligheidshuis en de GGD zijn aan het bekijken wat ze verder kunnen doen.”
 
Foto's Cindy Verhoef