De Dag dat …

Als lokaal politicus volg je met meer dan normale belangstelling de “grote”jongens in de landelijke en internationale politiek en dus was vandaag een dag die je je nog jaren later zal herinneren, de verkiezing van President Donald Trump.

 

Persoonlijk heb ik wat weddenschappen gewonnen en een heftige ruzie met mijn dochter uitgevochten die derde wereldoorlog al ziet komen, omdat ik er al maanden van overtuigd was dat hij het zou worden, ik zie namelijk de gelijkenissen met de manier waarop Reagan werd gekozen, ook een “dwaas , acteur”die het nooit zou kunnen worden en die is toch ook een verdraaid goede President geworden.

 

Dat verwacht ik, op persoonlijk titel, ook van Trump met zijn breuk met de oude politiek waarvan Clinton natuurlijk een boegbeeld is.

 

Dus ik was niet verrast en eigenlijk wel een beetje blij, we hebben het dan niet over de Mexicaanse muur maar wel  over zijn frisse gedachten over bijvoorbeeld de Europese Unie en de afkeer van de conservatieve kliek, een afkeer die ik volledig met hem deel.

 

Maar het meest in het oog springend voor mij, is iets wat we onverkort kunnen vertalen naar de Koggenlandse politiek, het door hem signaleren dat het zich terugtrekken van de overheid wat betreft de zorg voor de individuele burgers te ver is gegaan, we moeten als overheid voor onze burgers zorgen en ze het gevoel geven dat we er als politiek voor hen zijn, het is niet voor niets dat Trump zijn grootste aanhang met name onder de minder hoog opgeleiden en sociaal zwakkeren heeft, de groepen die met name de behoefte aan bescherming hebben.

 

De vergelijking met de Koggenlandse politiek is dat dit college met oogkleppen Den Haag volgt waar de term participatie maatschappij is uitgevonden om onder druk van “Europa”( immers we laten Keynes met zijn goede bewezen  theorieën voor wat het is en geven toe aan de Europese begrotingsregulatie) om miljarden te bezuinigen  over de ruggen van ouderen en sociaal zwakkeren.

 

Daarbij de verantwoordelijkheid te leggen bij degenen die zich door deze politiek min of meer gedwongen voelen zich vast te leggen op deze “gedwongen”hulpverlening en bijvoorbeeld ouderen die altijd zichzelf hebben kunnen helpen nu bij de buurvrouw moeten bedelen om hulp, want bij de “keukentafel gesprekken”werd immers gezegd  “uw buren kunnen toch helpen en anders heeft u toch wel vrienden die u kunnen helpen? “

 

Zo ervaren zij het, altijd hun eigen zaakjes kunnen regelen en nu omdat de gemeente hen de zorg onthoudt waar ze al die tientallen jaren belasting voor hebben betaald, in de laatste jaren van hun leven moeten bedelen om hulp bij mensen waar ze in principe niets mee te maken hebben.

 

Participatie maatschappij? Trots, vaak het enige dat ouderen nog over hebben, afnemen bedoel je…………

 

Kortom het college volgt het dogma dat asociale politiek ook politiek is.

 

Dat is nu wat we als OK(é) fractie juist wilden aantonen door deze week  tegen de begroting te stemmen, als enige fractie hebben wij onze rug recht gehouden

 

Een begroting die op geen wijze erkend dat ook en misschien met name,  de inwoners die tussen de 110 en 130% bijstandsnorm verdienen,  geholpen moeten worden om maar te zwijgen over de harde  bezuinigingen die in de WMO zijn doorgevoerd en in deze begroting worden gecontinueerd.

 

Dat zoeken onze inwoners, momenteel tevergeefs, een overheid waar ze in nood kunnen aankloppen en die ze effectief helpt zonder eerst formulieren te hoeven invullen en dan te horen sorry, we doen niets en u kunt tegen onze beslissing in beroep gaan………..

 

Een gemeente die zelf oplossingen zoekt en niet bijvoorbeeld zegt we zijn wel blij met Wilgengaerden die heeft al een (commerciële) partij gevonden waar ze de Tafeltje Dekje cliënten aan verkopen, dan hoef ik als wethouder tenminste niet van mijn stoel op te staan.

 

Een college dat energie en dadendrang zou moeten uitstralen en niet door de ondeskundigheid van de college leden de ambtenaren laten regeren.

 

Washington en De Goorn, de vergelijking gaat absoluut niet mank en hopelijk vindt dat een vervolg in 2018 als onze inwoners misschien ook opstaan en nee, het is genoeg  zeggen tegen de slaafse volgers van de landelijke politiek. of misschien wel eerder over 5 maanden bij de landelijk verkiezingen.

 

Ik ga in ieder geval een mailtje schrijven aan Trump om hem te feliciteren en hem vragen of hij in 2018 spreker wil zijn op een verkiezingsbijenkomst van de OK(é) partij, ach je weet nooit en hij heeft zijn eigen vliegtuig……….

 

Ik houd U op de hoogte!

 

Uw dienstwillige dienaar Jim Mollet

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Reacties