HELP??

Vrijdagavond 18.00 uur Jacques Broers belt me, of ik even tijd heb meneer en mevrouw van de Werf weten het even niet meer hun moeder/schoonmoeder  mevrouw Dico – Vroons die 30 januari 101 jaar wordt ligt in het ziekenhuis maar moet er binnenkort uit en ze weten  niet meer waar ze met haar naar toe moeten.

Of ik ze kan helpen aan een oplossing, de paniek is hoorbaar op de achtergrond. Ik maak meteen een afspraak voor een gesprek want de nieuwe WMO regels lijken wel te gaan zorgen voor een noodsituatie.

Zaterdag 11.00 uur, Meerzicht,  Scharwoude waar mevrouw Dico nog zelfstandige woonruimte heeft zit ik tegenover het echtpaar van de Werf , die ik nog ken van onze strijd om Meerzicht van sloop te redden.

Als ik kijk naar de gezichten tegenover me zie ik bleke ingevallen kopjes van een man en vrouw die de afgelopen maanden, jaren  ouder  lijken te zijn geworden.

De komende twee uur zal ik een verhaal te horen krijgen dat Kafkaiaanse trekken  vertoont, het begon op de dag na kerst als de 100 jarige nog zelfstandige mevrouw Dico valt en ter revalidatie naar verzorgingshuis Lindendael  in Hoorn moet.

Lindendael  is een verpleeghuis is geschikt voor mensen met een (tijdelijke) zorgbehoefte en daar wordt mevrouw Dico klaargestoomd voor terugkeer naar een zelfstandig leven in haar eigen appartement. Na een paar dagen is het zover en krijgt ze buurt-  en thuiszorg, meneer en mevrouw van de Werf praten vol lof over deze hulp die via de huisarts is geregeld.

Mevrouw van de  Werf verleent ook deels mantelzorg  en tot zover lijkt het oude systeem zeer goed te werken.

Maar dan wordt het 31 december, mevrouw van de Werf vindt haar moeder onder de kots en bevuild in haar stoel, opstaan kan ze niet meer de huisarts regelt een nieuw verblijf in Lindendael, een eigenlijk noodzakelijke ambulance is niet beschikbaar en dus wordt het vervoer op eigen gelegenheid ingevuld.

Dan krijg ik een verhaal van misverstanden en de constatering dat de verzorging van moeder  in de ogen van de kinderen niet voldoet  aan de meest elementaire eisen, zo vraagt mevrouw Dico aan haar kinderen of ze iets te eten hebben voor haar want ze heeft zo’n honger…….

Samen met de door de kinderen als een bedreiging opgevatte veelvuldig herhaalde mededeling dat ze maar tot 5 januari mag blijven vanwege de nieuwe regels besluiten de kinderen moeder maandagochtend 5 januari zelf maar uit  Lindendael te halen.

Immers u (mevrouw Dico) kunt op een knopje drukken en u kunt ook naar het toilet dus kan je ook zelfstandig wonen, vastgesteld door niet medici….

In de week die volgt beschouwd de gemeente de zaak als afgedaan en slaapt mevrouw van de Werf (gedwongen) bij haar moeder om haar te kunnen verzorgen, feit blijft, een bijna 101 jarige wordt zonder enige hulp naar huis gezonden, dan kan je als kind toch niet anders dan min of meer gedwongen 24 uur per dag mantelzorg te verlenen?

Fractie collega Jacques  Broers was al eerder in de bres gesprongen en had de wethouder gevraagd wat deze mensen konden doen, het zorg loket  informeren was het antwoord, dat hadden de kinderen dan ook gedaan en vervolgens hoorden ze niets meer want ze hadden immers zelf het besluit genomen moeder weer naar huis te halen?

Dan volgen er weer allerlei verwikkelingen die tot gevolg hebben dat moeder wordt opgenomen in het West-Fries Gasthuis, even een time out  maar moeder moet  aanstaande dinsdag 20 januari weer  vertrekken, dan zijn alle medische onderzoeken afgerond .

Nog niet bekend is waar ze dan naar toe moet als ze terminaal blijkt te zijn,  naar een hospice, maar  als ze (hopelijk) nog makkelijk 110 kan worden naar haar eigen appartement waar ze dan net zoals de voorgaande week gedwongen 24 uurs mantel zorg moet krijgen.

Maar de twee mensen die ik voor me zie,  zijn al ingestort en kunnen die 24 uurs mantelzorg niet meer op zich nemen, dan gaan zij er onderdoor.

Het eerste wat ik doe is de wijkverpleegster van buurtzorg  bellen die ik ook op zaterdag direct bereik, als ik de naam Dico noem weet  ze meteen wie het betreft , ik leg mijn positie uit en vertel haar dat de wanhoop hier heeft toegeslagen , mevrouw Dico komt dinsdag uit het Ziekenhuis en hoe dan verder?

Aangezien ik de publieksvoorlichting van de gemeente Koggenland goed heb gelezen en daar de rol van de buurtzorg niet in terug heb kunnen vinden, zie het boekje : Met de WMO doet iedereen mee, De WMO eenvoudig verteld  22 bladzijden met als enige conclusie ga naar het WMO loket, openingstijden 09.00 – 13.00 uur en op afspraak, laat ik me door deze hoorbaar  betrokken dame informeren en de informatie stemt mij in ieder geval blij, blijkbaar heeft zij alle mogelijkheden  om te regelen  dat er weer ondersteuning komt  zoals in de dagen voor 31 december en ook een indicatiestelling langdurige zorg (verzorgingstehuis) aan te vragen bij het CIZ .

Als ik dat aan de kinderen vertel zie ik de wanhoop plaats maken voor hoop en zelfs een beetje opluchting.

Conclusie van dit potentiële drama ? De communicatie over de nieuwe regels schiet schromelijk tekort  en zelfs een raadslid ziet door de bomen af en toe het bos niet, hoe moet het dan zijn voor onze zorgbehoevenden die in een crisis situatie komen te verkeren?

Ik heb 30 januari in mijn agenda geschreven, dan hoop ik een gebakje te kunnen halen bij een 101 jarige……

 

Reacties